Zeezwemmer Younes op de barricaden

8 december, 2014

Terwijl de grote machten der aarde zich het hoofd braken over de inzet van het luchtwapen in Libië stond Younes er aan het front. Eerst als hulpverlener (“Er was een free space om in actie te komen, om slachtoffers te helpen”), die al snel de leiding had over een vluchtelingenkamp in de buurt van Benghazi. Later als kersverse verslaggever in Misrata en Tripoli. Maar pas nadat het stof van de luchtaanvallen was neergedaald en Khadafi werd gevonden in een rioolbuis, begon Younes pas écht aan de weg te timmeren.

Alles moest opnieuw worden uitgevonden in het Libië van na de oorlog. Het land was niet minder dan 42 jaar bestuurd door een man die het als zijn privé-eigendom beschouwde. Younes, inmiddels afgestudeerd als telecommunicatie ingenieur aan de universiteit van Benghazi, ontpopte zich tot een warm pleitbezorger van democratie en gelijke rechten. Samen met vrienden richtte hij platforms op om de nieuwgevormde macht te controleren. Hij organiseerde conferenties voor jonge ondernemers over democratisering en werd een van de onmiskenbare leiders van de jeugdbeweging.

VrouwenrechtenHet talent en de drive van Younes, die ooit als tiener kampioen zeezwemmen was op de drie kilometer, bleven niet lang onopgemerkt. Zahra’ Langhi, het gezicht van Hivos partner Libyan Womens Platform for Peace (LWPP), nodigde hem uit voor een gesprek. Belangrijk doel van Zahra’ en haar organisatie is om zo veel mogelijk verschillende groepen te betrekken bij het ontwerpen van de nieuwe grondwet en om in het parlement een eerlijke afspiegeling van vrouwen te realiseren. Het klikte tussen de twee. Younes sloot zich aan bij het LWPP en ging een belangrijke rol spelen in de lobby voor vrouwenrechten. Succes blijft niet uit: 33 van de 80 gekozen volksvertegenwoordigers bij politieke partijen is vrouw. “We wisten wat we wilden”, zegt Younes droogjes maar beslist.

Als het Libië van nu, waar anarchie en verwarring heersen, één ding nodig heeft zijn het krachten die de dialoog blijven voeden en de hoop op vrede en voorspoed levend houden. Krachten zoals Younes en het LWPP, dat zich nu vooral richt op disarmament, demobilization, rehabilitation and reintegration (DDRR). Welke plek de jeugdleider voor zichzelf ziet in een toekomstig Libië? “In de regering, niet in het parlement.” Wie verandering nastreeft hoeft niet te bescheiden te zijn.

Dit artikel is onderdeel van een portrettenreeks over dappere voorvechters van vrouwenrechten uit het Midden-Oosten. Dag in dag uit strijden zij – vaak met gevaar voor eigen leven – voor meer vrijheid, gerechtigheid en gelijkheid. Lees ook de andere portretten in deze reeks: 

Intisar komt handen tekort’ – Een portret van de Egyptische Intisar el-Saeed

‘Wat trekken we aan vandaag?’ – Een portret van de Iraakse Feryal al-Kaabi

Foto: Nicolas Fauqué

Lees ook