Beeld2

Where I Grow Old

Waar word je oud? Die vraag staat centraal in de nieuwe film van Marilia Rocha. Ook binnen het thema migratie is het een belangrijk onderwerp. Migranten vestigen zich elders, maar blijven geteisterd door heimwee, die een obstakel vormt voor hun gemoedsrust en vaak hun handelingen bepaalt. Heimwee kan een vloek zijn of een zegen, zei Nabokov. Het versterkt het besef van waar in de wereld je aanwezig bent en wat je moet doen om je doelen te bereiken, maar in al haar heftigheid kan heimwee ook succes in de weg staan, de weg naar geluk belemmeren. Zo ook in het leven van Teresa en Fransisca. Teresa vertrekt uit Lissabon om zich te herenigen met haar vriendin Francisca in Belo Horizonte in Brazilië. Teresa is een levensgenieter en Francisca een teruggetrokken, berekenende vrouw. Aanvankelijk botsen hun persoonlijkheden, maar langzaamaan bloeit er toch iets bijzonders op. De vergelijkingen tussen het land van herkomst en het land van aankomst blijven altijd bestaan. Zelfs de Portugese taal is in beide landen anders. Dan besluit Franscisca iets te doen dat hun vriendschap voor altijd zal veranderen.

‘Waar wil jij oud worden?’ vraagt Fransisca aan haar vriendin. ‘Ik ben niet van plan om oud te worden,’ antwoordt Teresa. Dat is haar manier van omgaan met de realiteit. Migranten stellen zich die vraag pas als ze geconfronteerd worden met de werkelijkheid van ballingschap. Ze treffen voorbereidingen voor hun oude dag; ze bouwen huizen in hun land van herkomst om daar ooit hun laatste jaren door te brengen; en ze hopen dat de tijd en de omstandigheden hen de kans zal bieden die droom te verwezenlijken. Soms met succes, maar vaak blijft het bij een droom. Over waar je oud mag worden heeft de migrant geen macht.

De film Where I Grow Old van Marília Rocha is vanaf 4 februari te zien op International Film Festival Rotterdam. Na de première op donderdag is er in de foyer een Tiger Talk met de filmmaker.

Vamba Sehrif

Vamba Sherif is in Liberia geboren. Sinds 1993 woont hij in Nederland en ontpopt zich tot een succesvol schrijver. In zijn boeken koppelt hij grote thema's en politieke gebeurtenissen, zoals de burgeroorlog in Liberia of de aanslag op de Twin Towers, aan het leven van gewone mensen. Hij schreef vijf romans, waaronder De getuige (2011), Zwijgplicht (2007), Het koninkrijk van Sebah (2003) en Het land van de vaders (1999). Zijn boeken zijn uitgegeven in meerdere talen. Sherifs meeste ambitieuze roman, De Zwarte Napoleon, verscheen eind 2015. Hij werkt aan een nieuwe roman en een toneelstuk.

Tijdens International Film Festival Rotterdam (IFFR) schrijft Sherif voor Hivos over de acht genomineerde films in de Hivos Tiger Award Competition. Hivos is hoofdsponsor van IFFR en steunt filmmakers wereldwijd.