Online festival toont werk van Aziatische LHBTIQ+ kunstenaars

Begin dit jaar vond het Southeast Asian Queer Cultural Festival plaats, waar meer dan veertig kunstenaars hun werk toonden. De kunstwerken vertellen persoonlijke verhalen van LHBTIQ+’ers en hun weg naar acceptatie en inclusie. “We wilden het brede publiek in hun hart raken, zodat er meer begrip ontstaat voor de LHBTIQ+ gemeenschap.”

De kunstwerken die voor het festival zijn gemaakt, waaronder schilderijen, films, literatuur en gedichten, vertellen persoonlijke verhalen van LHBTIQ+’ers en hun weg naar acceptatie en inclusie. Zoals de documentaire Budjang, over een transgender vrouw in een Moslimdorp in de Filipijnen en haar strijd om geaccepteerd te worden. Of het fictieve plakboek ‘Days with Nina’, over het liefdesverhaal van een lesbisch stel uit Indonesië. Het evenement werd met steun van ons Voice-programma georganiseerd door ASEAN SOGIE Caucus (ASC), een netwerk van regionale LHBTIQ+ organisaties in Zuidoost-Azië.

“Activisme gaat vaak over beleidsbeïnvloeding”, vertelt Ryan Silverio, uitvoerend directeur van ASC. “Maar kunstenaars bedrijven activisme op een andere manier, zij spelen veel meer in op het gevoel. Op deze manier wilden we het brede publiek bekendmaken met het onderwerp en hen echt in hun hart raken, zodat er meer begrip ontstaat voor de LHBTIQ+ gemeenschap.”

Conservatieve normen en waarden

In veel landen in Zuidoost-Azië is homoseksualiteit niet geaccepteerd en hebben LHBTIQ+’ers te maken met discriminatie en geweld. “Aziaten staan bekend om hun conservatieve en traditionele normen en waarden, die niet altijd in lijn zijn met mensenrechten”, vertelt Ryan Silverio. “Velen zien homoseksualiteit als iets dat is overgewaaid uit het westen en niet past binnen de Aziatische cultuur.”

We zien gelukkig dat steeds meer gemeenschappen bereid zijn om normen en waarden aan te nemen die diversiteit erkennen.

ASC wil deze conservatieve manier van denken tegengaan en zet zich in voor de integratie en de acceptatie van seksuele en genderdiversiteit. Silverio: “We zien gelukkig dat steeds meer gemeenschappen bereid zijn om normen en waarden aan te nemen die diversiteit erkennen. Dit soort verhalen willen we naar buiten brengen en zo de publieke opinie beïnvloeden. Als steeds meer mensen ons steunen, helpt dat ook om meer voor elkaar te krijgen bij overheden en andere invloedrijke instanties. Het South East Asian Queer Cultural Festival is één van de manieren waarop we deze verhalen hebben verteld.”

 

Van 15 naar 40 kunstenaars

Het was de bedoeling dat ASC met het festival door Zuidoost-Azië gingen toeren, maar door de uitbraak van Covid-19 werd het een online festival. Silverio: “Voordeel hiervan was dat we geld overhielden om veel meer kunstenaars te betrekken, maar liefst veertig in plaats van vijftien. Ook organiseerden we het Southeast Asian Drag Festival om de rol van drag als protestkunst te tonen. De video lieten we zien tijdens de finale van ons Queer Cultural Festival.”

Goed voorbeeld met groot bereik

Silverio vindt het mooi om te zien dat het festival anderen heeft geïnspireerd. “Andere mensenrechtenorganisaties organiseren nu ook online festivals en vragen ons om advies. Dat is natuurlijk een groot compliment en een teken dat we niet onopgemerkt zijn gebleven.” Ook is Silverio blij met het bereik van het festival. “Uit cijfers blijkt dat de website tijdens het festival zo’n 20.000 keer is bezocht en de werken en evenementen duizenden keren zijn bekeken via onze socialmedia-kanalen. Dat vinden we een heel mooi resultaat!”

Benieuwd naar de werken van deze kunstenaars? Kijk dan op www.seaqcf.net