Beeld2

Toegang tot gezondheidszorg

In theorie hoef je niet meer dood te gaan aan aids. De medicijnen zijn er en ze zijn ook steeds beter beschikbaar. Maar hiv is een seksueel overdraagbare aandoening en alleen al daarom vaak niet bespreekbaar. Niet in je familie, buurt, school, kerk, werk, nergens. Het enorme taboe houdt vooral jongeren weg bij de zorg die ze nodig hebben, dus zijn er nog steeds ieder jaar teveel nieuwe hiv-infecties. Heb je een andere seksuele oriëntatie, dan wordt het al helemaal ingewikkeld.

LHBT-ers (lesbische vrouwen, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders) worden gediscrimineerd, buitengesloten, aangevallen of zelfs vermoord. Transgenders worden in sommige landen niet eens erkend als burger en krijgen daardoor niet de zorg die ze nodig hebben. En homoseksualiteit wordt vaak nog strafrechtelijk vervolgd. Dus de vraag is: hoe kun je je organiseren, werk vinden of naar de dokter gaan, als je voor de wet eigenlijk niet eens mag bestaan?

Het druist in tegen alles waar Hivos voor staat. Het is dan ook niet toevallig dat Hivos in 1991 de eerste Nederlandse organisatie was die hiv koppelde aan mensenrechten, zoals het recht op informatie, goede zorg en zelfbeschikking. Hivos is geen gezondheidsorganisatie, toch werken we waar nodig met medische experts. We weten hoe je de omgeving van mensen met hiv kunt beïnvloeden, bouwend op de kracht van lokale mensen. Dat is een heel sterke formule, waarmee je de wereld echt beter kunt maken.

Doneer Nu

Lees ook: