Het zit niet in onze cultuur om in opstand te komen

18 augustus, 2011

‘Om de kracht van Daladala te begrijpen is het belangrijk dat je de sociaal politieke context van ons land kent. Tanzania lijkt vredig en vrij, zelfs democratisch, maar na ruim dertig jaar socialistisch regime en een eenpartijstelsel heb je niet zomaar een echte democratie. 

Onze vorige president, Julius Nyerere, duldde geen kritiek. Dat gecombineerd met onze toch al nederige Swahilicultuur zorgt ervoor dat mensen niet gewend zijn om zich uit te spreken en de kracht van hun stem niet kennen. 

Socialistisch landHoewel we als sinds de jaren negentig een meerpartijenstelsel kennen, is Tanzania op een bepaalde manier nog steeds een socialistisch land, waar je de regeringspartij niet openlijk kunt bekritiseren. Zo is bijvoorbeeld de inlichtingendienst uit die socialistische tijd nog amper veranderd. Er wordt gezegd dat Tanzania het derde grootste inlichtingen- en veiligheidssysteem van Afrika heeft. 

Kortom, op papier is Tanzania een democratisch land, in de praktijk en de cultuur nog lang niet. Maar, ik zie en voel dat ons land verandert en het is mijn stellige overtuiging dat Daladala daar een rol in speelt. 

Wij zijn hier het eerste vrije mediaplatform waar de gewone man en vrouw hun mening kan laten horen. Daladala laat zien wat de kracht is van de stem van het volk en dat het zin heeft om je te uiten. Politici en bewindslieden kijken immers naar ons programma en kunnen kritiek van gewone Tanzanianen niet langer naast zich neer leggen, als dagelijks drie miljoen mensen kijken en de kritiek bevestigen.

 

Waar kijken die drie miljoen Tanzanianen naar? Bekijk het filmpje voor een spoedcursus Daladala.

Wat de regering doet is goedOfficieel kennen we sinds eind jaren negentig persvrijheid, die ook daadwerkelijk groeit, maar in de praktijk zijn de meeste media eigendom van politieke partijen, of zakenmensen die hun eigenbelang voorop laten staan. Zo zijn media niet het vehikel voor democratisering wat ze zouden kunnen en naar mijn mening moeten zijn. 

Zoals helaas in zoveel  Afrikaanse landen het geval is, doet de regerende partij er alles aan om aan de macht te blijven.  Op papier zijn we democratisch, maar in de praktijk zijn er nog veel overblijfselen uit de socialistische tijd en zijn we opgevoed met de gedachte dat alles wat de regering doet, goed is. Het zit niet in onze cultuur om in opstand te komen. 

Langzaam verandert dat. Wij zijn écht onafhankelijk, zenden dagelijks uit en spelen onmiddellijk in op de actualiteit. Ik hoor zelf van invloedrijke mensen dat ze Daladala kijken om te weten wat er leeft onder de mensen.  Wij hebben geen eigen agenda, zijn aan geen enkele partij, stam, of organisatie gelieerd.

We hebben een klein team, inclusief chauffeurs zijn we met tien mensen. Dat vind ik belangrijk. We werken samen en iedereen is bevlogen en betrokken bij het idee en snapt dat we geen willekeurig programma maken maar Tanzanianen een stem geven. Als we het land in trekken wordt de bus bestormd. ’s Avonds zitten we samen en merken we dat het ieder van ons persoonlijk heeft beïnvloed. Onze chauffeur die nauwelijks opleiding heeft, komt ook met onderwerpen. 

Dat is DaladalaJij vindt het misschien moeilijk te geloven, maar toen ons parlement deze week de minister van Energie naar huis stuurde om een nieuw plan en budget te maken voor ons enorme energieprobleem, dacht ik, ja, dat is Daladala. Die spirit in het land dat mensen voor hun belang opkomen, is verspreid door Daladala.

De begintijd was moeilijk voor het programma. Mensen wisten niet wat Daladala was. Zijn we van de regering? Een staatsomroep? Een politieke partij? Mensen hier hebben een systeem meegemaakt waar personen verdwenen die voor hun mening uitkwamen. Ze hadden geen idée wat er zou gebeuren als ze zich in de daladala zouden uiten. Ze wisten niet wat de kracht van hun stem was. We hebben hard gewerkt aan een sfeer van vertrouwen en bewaken onze onafhankelijkheid. Het is de perfecte mix van comedy, goed onderbouwde inhoud en de mening van de gewone Tanzaniaan die ervoor zorgt dat Daladala nu een fenomeen is in Tanzania. We bereiken drie miljoen mensen per dag; onze onderwerpen worden overgenomen door andere media en zijn een bron voor politici. 

Nogmaals, ik voel dat we de spirit van ons land veranderen. We willen niets kapot maken of aanvallen, we willen verandering en dat doen we goed. De stemmen in de daladala worden dagelijks gehoord door zes miljoen oren.” 

Lees ook

  • Op weg naar gelijke rechten in de Caraïben

    13/12/2018

    In 2009 werden vier transgenders in Guyana opgepakt en gearresteerd wegens crossdressing. In de rechtbank kregen ze te horen dat ze verward waren over hun seksualiteit. “Ga op zoek naar Jezus”, luidde het advies van de rechter. Nu, na negen jaar lang de wet uitdagen en de zaak aanvechten, is er eindelijk gerechtigheid: crossdressing is […]

    Lees meer

  • Hivos steunt spraakmakende documentaire over het leven van drie transgenders

    20/11/2018

    Filmmaker Koen Suidgeest en de stichting Human Rights in the Picture hebben van Hivos financiële steun gekregen om een documentaire te maken die wereldwijd ingezet gaat voor educatie en activisme op het gebied van transseksualiteit.

    Lees meer

  • Waarom we stil zijn

    16/11/2018

    Mensenrechten staan wereldwijd onder druk. Daarom doen Hivos en honderden andere organisaties van 16 tot en met 18 november mee met SPEAK! campagne.

    Lees meer