Hellend draagvlak helpt ontwikkeling niet vooruit

12 mei, 2009

 

Met de modernisering van ontwikkelingssamenwerking kunnen wij alleen maar instemmen. Ons werk voor draagvlakversterking, het kan allemaal wat meer concreet, actiegericht en als het kan ook meetbaar. Het betrekken van het Nederlandse publiek bij mondiale vraagstukken, hen te overtuigen dat zij echt iets kunnen en moeten doen, is echter een zaak van een lange adem. Het is ook meer nodig dan ooit, omdat honger en armoede, klimaatverandering, migratie en veiligheid niet alleen vragen om veranderingen daar, maar even goed om maatregelen in de rijke landen. Die komen er niet zonder goed geïnformeerde, betrokken burgers die bij de Nederlandse en Europese politici en bedrijven aan de deur kloppen. Niet alleen uit moreel besef, maar ook omdat hen het water straks misschien wel letterlijk aan de lippen staat.

 

In plaats van dat verlicht eigenbelang als motor voor verandering te zien, pleit een aanzienlijke stroming in politiek en samenleving voor de allernauwste omschrijving van het Nederlands belang. Teruggetrokken achter opgehoogde dijken kan het welvaartsreservaat Nederland wel zonder die boze buitenwereld, laat staan dat we mensen daar de kans zouden moeten geven. Met zijn bezuiniging wekt de minister de schijn deze luidruchtige critici toch maar tegemoet willen treden. En dat terwijl zijn twee voorgangers op Ontwikkelingssamenwerking ons en de andere organisaties voortdurend hebben aangemoedigd toch vooral de mensen in het land op te zoeken. Nu moet het roer blijkbaar 180 graden om en worden de touwtjes aangetrokken. De organisaties moeten hun Nederlandse netwerken en projecten maar afstoten en hun expertise om mensen te betrekken kan de la in. Op die manier bereikt Koenders precies het soort inefficiënt gebruik van middelen dat hij zo graag wil bestrijden.

Lees ook