Bolivia: Platlegguh

11 mei, 2012

Voor veel bewoners van La Paz was het gisteren een dag van lichaamsbeweging. Stakende chauffeurs hadden de hele stad geblokkeerd met hun duizenden minibusjes en er was geen verkeer mogelijk. En dus moesten mensen uren lopen om op hun werk te komen. Reizigers van en naar het vliegveld zeulden met hun bagage en een enkeling kon achterop bij een motortaxi. De politie greep nergens in, zelfs niet om het vliegveld vrij te houden. Het conflict is namelijk tussen de chauffeurs en de gemeente die het openbaar vervoer beter wil regelen. De burgemeester is van de grootste oppositie partij en wil daarom liever niet ingrijpen. Volgens de vicepresident van Bolivia houden de conflicten de maatschappij levend. Een voorzetje voor de acties die ons de rest van de week te wachten staan? Overigens past de regering de passieve houding niet toe op het conflict met het medisch personeel, dat al meer dan een maand staakt. De regering vindt in dit geval dat de burgers wel tegenmaatregelen moeten nemen, zoals de straat opgaan.

“We moesten hier naartoe en ze hebben nu onze autosleutels “Vandaag was het protest van de chauffeurs al minder, maar gisteren lag alles plat. Toen ik `s ochtends vroeg de kinderen naar school bracht, lukte het nog net om via omwegen daar te komen. Maar er was geen les: alle scholen bleven gisteren gesloten. Op de terugweg was het vrij lastig om erdoorheen te komen. Overal werd geblokkeerd en zelfs een ambulance mocht er niet door. Toen ik vroeg waarom niet, was het antwoord: wij krijgen ook geen medische zorg met al die stakende dokters. Op de vraag waarom ze nu blokkeren, hadden de stakers  geen eenduidig antwoord. ‘’We moesten hier naartoe en ze hebben nu onze autosleutels ‘’.  ‘’De maatregelen van de gemeente zijn slecht voor ons’’. Waarom dan? Geen idee. Vakbondsleiders eisen altijd 100% gehoorzaamheid, afwijkende meningen worden niet op prijs gesteld. En dus hingen de chauffeurs de hele dag wat verveeld rond bij hun minibusjes en lieten geen verkeer door, zodat mensen maar gingen lopen.

Collectiviteit Toen ik die ochtend eindelijk weer thuis was, besloot ik ook maar een wandeling te gaan maken. Het was mooi weer, de weg loopt langs een rivier en zonder auto`s leek het net een autovrije zondag. Veel fietsers, wandelaars met honden, joggers en mensen op weg naar hun werk. Helaas zijn alle rivieren die door La Paz stromen zwaar vervuild en ruiken niet erg fris. Van vegetatie is evenmin sprake, want alle rivieren zijn gekanaliseerd. Onderweg probeerde ik wat meningen los te peuteren van de stakers die langs de blokkades stonden. Veel verder dan dat de burgemeester een slecht beleid voert, ben ik niet gekomen. Wat me opviel was de gelatenheid waarmee de meeste mensen langs de blokkades liepen. Geen commentaar, geen hevige discussies.  Het lijkt wel of Bolivianen alleen maar optreden in collectiviteit. Op de terugweg stond een groepje stakers me vriendelijk te woord, totdat er een taxi vol met mensen langsreed. Die wilden ze met z`n allen te lijf gaan en ik kon dat nog net voorkomen door naast de taxi te gaan staan. Gelukkig voor de taxichauffeur is de dekolonisatie nog niet helemaal afgerond,  waardoor je als buitenlander nog iets kunt betekenen. Maar mijn hoop om zelf een taxi  te vinden om niet het hele eind heuvel opwaarts te lopen, was vervlogen en het werd een flinke tippel.

Corina is niet de enige die last heeft van de stakingen: ook onze partner GlobalVoices bericht hierover.

Foto: Jayel Aheram

Lees ook