Evelien de Hoop

Op 18 augustus kom ik aan in Chennai, Tamil Nadu, India, om te beginnen aan mijn onderzoek over milieuonderwijs in landelijk Zuid India. SINAM kijkt uit naar mijn komst, en ook ikzelf verheug me enorm op het weerzien.
Om goed voorbereid op stap te gaan, probeer ik nog zoveel mogelijk Tamil te leren en lees ik zoveel mogelijk over het onderwijssysteem zoals de regering het eruit probeert te laten zien - documenten vol prachtige intenties en interessante ideeën over het doel van onderwijs. Wat me bijvoorbeeld raakte, is dat onder beleidsmakers het idee leeft dat onderwijs gaat om heel veel meer dan pure kennisvergaring.

Omdat ik onderwijs wil gaan observeren en tegelijk de milieu- en natuurervaring van kinderen in Zuid-India wil gaan leren begrijpen, is toegang tot één of meerdere scholen essentieel. Echter, het bereiken van scholen is niet eenvoudig. Een werkend telefoonnummer heb ik op het internet niet gevonden en per post verzonden brieven zijn vooralsnog niet beantwoord. Toen ik daarover vandaag mijn Indiase begeleider belde, zei hij mij dat ik me daar nog niet zo'n zorgen over zouden moeten maken. Een paar dagen na aankomst in India leek hem vroeg genoeg om daar 's over te gaan denken. Een goeie herinnering voor mij aan de totaal andere cultuur! Zeker te midden van het tumult en de herrie van het Indiase leven is het belangrijk om die innerlijke rust en kalmte die Indiers bij zich lijken te dragen ook te leren bereiken. Ik voelde me al meteen een beetje in India!

Uiteindelijk wil ik met de inspiratie en kennis die ik opdoe binnen de schoolmuren een aanvullend lesprogramma opzetten en, als de tijd het toelaat, ook uitvoeren met de kinderen van SINAM's sponsorprogramma, waar ik in m'n vorige blog-entry over heb gesproken.