Lieselotte Heederik

Tijdens de dorpsbijeenkomsten met AsoH (Hivos partner in Meulaboh) in Cangai blijkt dat de vrouwen niet meedoen. Of vrouwen dan geen onderdeel vormen van de gemeenschap, vraag ik. Ja, zo hadden ze het eigenlijk nog nooit bekeken. Meestal vragen ze aan de man wat er besproken is. Vrouwen zijn te verlegen zegt het dorpshoofd.

Later in de auto bespreek ik met Arma dat het goed zou zijn als ze probeert regelmatig met de vrouwen van het dorp te spreken, en ze zo te laten wennen aan openbare discussies en het vormen van een eigen mening.

Ook in het volgende dorp wordt de bijeenkomst door mannen geleid. Arma en ik zijn de enige vrouwen. Ditmaal geen discussies over de BRA. Het probleem in Desa Sekundo is een olifant die ‘s nachts regelmatig het dorp overvalt en de bananen bomen, chocoladestuiken en rijstvelden plet en zelfs een huis onbewoonbaar heeft gemaakt. De bewoners zijn ten einde raad. Ze hebben al hulp aangevraagd van de dienst voor natuurlijke hulpbronnen in Banda Aceh, maar die stuurden een dukun, iemand die met geesten kan praten. Tevens kregen ze wat explosieven, maar die maakten de olifant alleen maar bozer.

Afgesproken wordt dat Asoh kontakt op zal nemen met natuurbeschermingsorganisaties in Meulaboh en Banda Aceh. Wellicht dat die kunnen helpen. Uiteindelijk is dit natuurlijk het gevolg van een veel groter probleem, de illegale houtkap en het verdwijnen van de leefomgeving van de olifant.

Op de terugweg begint het te regenen. De regen houdt aan tot in de ochtend dat ik en de chauffeur de reis terug naar Banda Atjeh aanvangen. Door wateroverlast is de weg op 23 plaatsen overstroomt. Op vier plekken staat zelfs meer dan een meter water. Huizen staan plots in de rivierbedding. Kinderen zwemmen en spetteren voor hun huis in het water, een vrouw lapt de ramen en veel mensen hebben een droge plek opgezocht om te wachten tot het water zakt. Dit is nog maar het begin van het regenseizoen...