Corina Straatsma
DE LANGE MARS NAAR LA PAZ
Bolivia is weer eens in het wereldnieuws. Dit keer vanwege een protestmars van Trinidad naar La Paz die een maand gaat duren. De regering wil een weg aanleggen dwars door het TIPNIS reservaat en vond het niet nodig om de bewoners hier uitgebreid over te consulteren, zoals de grondwet voor schrijft.
Leefgebied
In het reservaat wonen verschillende inheemse groepen zoals Chimanes, Yucares en Moxeños die bang zijn voor het verlies van hun leefgebied. Verschillende sociale en milieu organisaties steunen de protestmars. Er is uitgerekend dat de wegaanleg 1 miljoen bomen gaat kosten. Maar dit is niet de enige zorg van de inheemse groepen. Zodra een gebied wordt opengelegd, komen er nederzettingen van niet inheemsen, wordt er nog meer bos gekapt voor mais, coca of hout, wordt het wild gestroopt, kortom zij zijn bang dat er weinig over zal blijven van de enorme biodiversiteit.
Zoals gebruikelijk geeft de overheid de schuld aan NGOs, USAID en de oppositie, die achter deze mars zouden zitten. Alsof inheemse groepen niet zelf kunnen denken of besluiten nemen. De vice minister van sociale organisaties (in Bolivia heb je voor elk willekeurig thema wel een staatssecretaris), zei eergisteren nog dat de illegale houthandel achter de mars zou zitten. Een vreemde verklaring, omdat de weg juist illegale kap gaat bevorderen.
Pachamama
President Evo heeft even Pachamama opzij gezet, infrastructuur bevordert de vooruitgang. Een paar weken geleden riep hij jonge cocaboeren op om het aan te leggen met de meiden van de nederzettingen in het park en hen te overtuigen van het belang van deze weg. `Jullie willen toch vooruitgang, elektriciteit en wegen om jullie producten te verkopen’. De coca boeren willen dit zeker en de meer verstedelijkte inheemse families in het stadje San Ignacio de Mojos willen dat ook. Een dezer dagen bereikt de mars deze plek en er zal stevig gediscussieerd worden. De pro wegen groep heeft Evo uitgenodigd om hun wensen kracht bij te zetten en de dialoog aan te gaan, en wordt daarin gesteund door de wandelaars. `Maar als hij niet naar de mars komt, marcheren wij naar La Paz`, zegt inheems parlementarier Pedro Nuni.
De mars heeft inmiddels steun gekregen uit onverdachte hoek, nl. van de boerenorganisatie en bondgenoot van Evo, de CSUTCB. Zij stellen voor de weg om het park aan te leggen. Dit is uiteraard ook de wens van de groepen in het park, maar de kosten zijn veel hoger. Financier Brazilië heeft de financiering even stil gelegd, totdat de partijen er uit zijn.
Verschillende inheemse groepen van het oostelijk laagland zoals Guaranis, Ayoreos en Chiquitanos zijn naar het noorden gereisd om hun collega`s te steunen en mee te lopen. Solidaire boeren van het hoogland die Moeder Aarde wel hoog in het vaandel hebben, doen mee aan de mars, ondanks de warmte en de muggen. Het is indrukwekkend om te zien hoe de mars elke dag aan kracht wint. Deelnemers komen aan met grote zakken rijst en andere levensmiddelen en krijgen veel steun van de bevolking onderweg. Ook mensen en organisaties die niet deelnemen, geven gul voor dit nationale doel.







