BOEREN HUN KENNIS LATEN DELEN VIA ICT

Stel: je bent een boer in Oeganda. Met je jarenlange ervaring op het veld heb je een schat aan landbouwkennis opgedaan. Andere boeren zouden heel wat kunnen hebben aan die kennis. En ook andersom hebben zij vast en zeker tips die jou van pas kunnen komen. Maar hoe kom je met hen in contact? Via de Busoga Rural Open Source and Development Initiative (BROSDI).

Hivos-partner BROSDI stelt boeren in Oeganda in staat hun ervaringen uit te wisselen en van elkaar te leren. ‘Dit helpt hen om meer en betere methodes te vinden voor het bewerken van hun grond,’ vertelt Ednah Karamagi, directrice van BROSDI. ‘Op die manier hebben ze een grotere kans op een stabiel en hoger inkomen.’ Hoewel ook mannen deel kunnen nemen aan de kennisuitwisseling, richt Karamagi’s organisatie zich specifiek op plattelandsvrouwen uit lage-inkomensgroepen.

Hivos ondersteunt BROSDI sinds 2004. Hivos-medewerker Margreet van Doodewaard geeft aan waarom. ‘Om kennisuitwisseling mogelijk te maken, maakt BROSDI al sinds haar oprichting in 2003 slim gebruik van een mix van communicatiemiddelen zoals ICT: van massabijeenkomsten tot mobiele telefonie en online blogging.’ Tijdens kennisbeurzen spreken boeren bijvoorbeeld en publique over de manieren waarop zij vee houden en gewassen verbouwen. Die voorgedragen tips – zoals de voordelen van oranje zoete aardappelen ten opzichte van lokale zoete aardappelen – worden met high-tech opnameapparatuur opgenomen en op het BROSDI-audioblog gezet. Daar kunnen ze zowel in het Engels als in het Luganda, een lokale taal, gedownload worden.

Deze werkwijze van BROSDI past in het streven van Hivos om organisaties zoveel mogelijk te ondersteunen in het strategisch gebruik van ICT. Een andere reden voor steun is dat BROSDI haar hoofdkantoor op het platteland heeft, om zich van daaruit te concentreren op zowel het centrale als het oostelijke Busoga-district. Hivos heeft speciale aandacht voor organisaties in niet-stedelijke gebieden. ‘Het bijzondere aan BROSDI,’ zegt Van Doodewaard, ‘is dat ze niet de kennis uit bijvoorbeeld het Westen centraal stelt. Deze partner gaat ervan uit dat plaatselijke boeren zélf de meeste kennis en ervaringen hebben die nodig zijn. Ze delen die alleen nog niet voldoende en hebben daarvoor ondersteuning nodig.’