Blogs

Zoetekauwen

Veel van de gesubsidieerde producten eindigen in de buurlanden van Bolivia. De afgelopen weken was de suiker ineens op. De producenten van suikerriet vonden het aantrekkelijker om de staken te exporteren. De suiker die wel werd geproduceerd verdween via smokkel naar Peru. De regering besloot toen de subsidie op te heffen, waardoor de prijs verdubbelde. Bolivianen zijn echte zoetekauwen, en vanwege het sneeuwbal effect op andere zoete producten, stegen de wekelijkse uitgaven. En wat doe je dan, de straat op.

Nu is het waar dat door tegenvallende oogsten ook andere producten duurder zijn geworden. De nationale arbeidersbond COB heeft daarom nieuwe berekeningen gemaakt van het basisvoedsel pakket. Een familie van vijf personen heeft per maand 600 broodjes nodig (vijf per persoon per dag), 50 kilo pasta (300 gram per persoon per dag), 7 kilo rijst, 10 kilo vis, 50 kilo vlees (elke dag barbecue), 5 liter olie, 30 liter cola of andere frisdrank, 12 kilo aardappelen, en natuurlijk 12 kilo suiker, meer dan twee kilo per persoon. En dan hebben ze nog niet de tandartskosten berekend.

Bier

Een gemiddelde familie, mijn eigen familie inbegrepen, doet zeker twee a drie maanden met deze voorraden, zo niet langer. Mijn hond en twee katten eten per maand meer vlees dan wijzelf, maar huisdieren zijn niet inbegrepen in de familie van de COB. Wat verder opvalt, is dat bier niet in het lijstje voorkomt, en daar gaan soms halve familie inkomens aan op. De leiders van de COB, allemaal goed doorvoed, vinden op basis van deze berekeningen dat het minimum salaris vertienvoudigd moet worden naar ruim 1000 US$. Afgelopen vrijdag waren er overal demonstraties en stakingen om de argumenten kracht bij te zetten. Onderhandelingen met ministers, die de eisen uiteraard onbetaalbaar en onredelijk vinden, zijn op niets uitgelopen. We kunnen dus nog wat acties verwachten.

Terwijl de ene groep tegen prijsverhogingen demonstreert, staakt een andere groep, de buschauffeurs, voor hogere prijzen. En dat heeft al tot schermutselingen geleid met het publiek en de politie. In Santa Cruz kregen de chauffeurs gezelschap van onderwijzers en medisch personeel, zij het op verschillende plekken van de stad. Terwijl de onderwijzers, die een salarisverhoging van 30% vragen, naar het gemeentehuis liepen, marcheerde het medisch personeel naar het centrale plein. Scholen en ziekenhuizen bleven gesloten. President zijn van Bolivia is geen dankbare taak.