Corina Straatsma

Gisteren was de grote dag voor president Evo. Van heinde en verre waren zijn supporters gekomen om hun steun te betuigen. Zijn getrouwen, zoals de mijnwerkers uit de cooperatieve sector,  die pas nog belasting vrijstelling hebben gekregen, zagen er piekfijn uit met  nieuwe overalls en helmen, vast  en zeker onderdeel van het pakket.

De  ‘’ponchos rojos’’, een soort erewacht van Aymara`s, waren gestoken in nieuwe ponchos en dassen.  De coca boeren betuigen hun steun in de hoop dat ze meer grond krijgen om coca te kunnen verbouwen. De zogenaamde ``interculturales`` , boeren en boerinnen van de hoogvlakte, die neergestreken zijn in het laagland hebben hun oog laten vallen op de uitgestrekte bossen van de laagland indianen. En vele ambtenaren, die verplicht waren om deel te nemen, getuige circulaires uitgelekt naar de pers. Hun aanwezigheid, `` bij voorkeur met minstens twee kennissen``,  werd gechecked via lijsten bij de respectievelijke stadions waar ze zich moesten verzamelen.

Stemmen

Ook in Santa Cruz en Cochabamba vonden happenings plaats. Het image van de regering is immers aangetast door het gewelddadige opbreken van de Tipnis mars twee weken geleden.  Bovendien zijn er a.s. zondag verkiezingen van rechters en de regering vreest dat er weinig mensen zullen stemmen. De oppositie partij MSM heeft mensen opgeroepen om deze verkiezingen te boycotten, omdat het merendeel van de kandidaten van de regerings partij zouden zijn.  Een beetje pep talk en instructies om hoe het stembiljet in te vullen tijdens de demonstraties, helpt altijd.  ``Wij laten niet toe dat rechts de macht gaat overnemen, dus gaan we zondag stemmen en zijn we voor de weg aanleg door het Tipnis reservaat``, was de teneur van alle sprekers.  Deed een beetje denken aan het studenten strijdliederen koor waar ik ooit deel van uitmaakte. ``Waar zijn we tegen, wapentuig! Waar zijn we voor, voorzieningen omhoog! Afbraak beleid slaan wij in duigen``.

Sommige leiders deden nog een schepje bovenop de speeches die met overslaande stem ten gehore werden gebracht. ``We zijn op onze hoede voor infiltranten in onze gelederen die zich tegen het veranderingsproces willen keren``. Met andere woorden, wij dulden geen kritiek of discussie, wie niet voor ons is is tegen. Ook de pers  kreeg van alle sprekers een flinke veeg uit de pan, vanwege de verslaglegging rond Tipnis. Een aantal fotografen en journalisten werd zelfs fysiek aangevallen onder het motto: ``Dood aan de pers die zich uit verkoopt``. Herinneringen aan Zimbabwe….

Ondertussen marcheren de laagland indianen die vechten voor het behoud van Tipnis, door. Ze staan nu aan de voet van de lange klim naar La Paz en vrezen voor de kou en hoogte ziekte.  Maandag of dinsdag komen ze hier aan en zullen dan door een grote menigte verwelkomd worden.

Foto: Flickr user VocesBolivianas