Corina blogt: Viering onafhankelijkheid en groeiend regionalisme
Vrijdag 6 augustus vierde Bolivia voor de 185ste keer haar onafhankelijkheid. Wat een dag van nationale eenheid had moeten zijn, werd getekend door regionale conflicten.
In de mijnwerkersstad Potosi staken zo’n beetje alle autoriteiten, mijnwerkers, studenten, winkelieren, ambtenaren, voor een hele lijst met eisen. Die variëren van een internationale luchthaven, oplossing van het grondconflict met Oruro, dat overigens al meer dan tachtig jaar oud is, en de komst van een grote cementfabriek.
Dan is er nog de berg Cerro Rico, die de natie eeuwenlang van zilver en andere mineralen heeft voorzien, maar nu door al het gegraaf op instorten staat. De stakers hebben alle doorgangswegen geblokkeerd, honderden vrachtwagens en bussen zitten vast. Toeristen die al tien dagen geen kant uit kunnen hadden eindelijk een vliegtuig gecharterd, maar boze mijnwerkers verhinderden de take off. Een aantal Fransen zijn gered door een helikopter gehuurd door de Franse ambassade.
Levensmiddelen en medicijnen zijn schaars aan het worden, maar voor de stakers is geen offer te groot. Eerst verdacht de regering de oppositie burgemeester ervan de aanstichter te zijn, maar ondertussen hebben ook vertegenwoordigers van de regeringspartij zich aangesloten bij de staking. Een van de eisen is dat de ministers naar Potosi komen om te onderhandelen. Maar die kijken wel uit, omdat het niet de eerste keer zou zijn dat ministers worden mishandeld door boze stakers. De regering wil alleen in een andere stad onderhandelen en op voorwaarde dat de blokkades worden opgeheven. Dat willen de stakers niet en het conflict dreigt uit de hand te lopen. Het regionalisme loopt hoog op, de bewoners van Oruro zijn bijzonder boos op de Potosinos en eisen eveneens een oplossing van het grensconflict. Dat is nogal ingewikkeld, want niet voor niets is dit tachtig jaar blijven liggen.
De inwoners van Sucre zijn ook ontevreden, omdat de regering om politieke redenen de viering dit jaar in Santa Cruz wilde houden. Traditioneel wordt de onafhankelijkheid altijd in de witte stad van het zuiden gevierd. Maar in Santa Cruz was ook niet iedereen blij. De vlag die de plurinationale staat vertegenwoordigt, de Wiphala, wordt niet door de elite van Santa Cruz erkend en het werd een heel geheisa om die vlag toch te laten wapperen. Ondertussen mocht de groene vlag van Santa Cruz niet worden gehesen en dat leidde weer tot protesten.
Geen gemakkelijk land om te regeren en je krijgt bijna te doen met Evo en zijn team. Morales` populariteit is nog niet gedaald, maar verschillende ministers kunnen beter vandaag opstappen dan morgen, vindt het volk. De vakbonden die Morales steunen, zijn van mening dat ze wat te zeggen hebben over zijn kabinet en roepen herhaaldelijk dat bepaalde koppen moeten rollen. Soms gebeurt dat, er zijn al zeker zes ministers en onderministers opgestapt.
LINKS
Wat een hectische tijden daar. Stakingen in Boliva klinken erg heftig. Hoop dat dit goed afloopt.







